Fjala e parë me një të panjohur: pesë mënyra për ta thyer heshtjen pa u ndjerë i detyruar

Ke ardhur në dasmën e kushërirës dhe tavolina jote është plot me njerëz që nuk i njeh. Të gjithë po shikojnë telefonat ose pirgun e bukës. Ti ke në kokë dhjetë fjali të mundshme dhe asnjëra nuk të duket e mirë. Kalojnë dhjetë minuta, pastaj gjysmë ore, dhe në fund të mbrëmjes i premton vetes: herën tjetër do të flas i pari.

E mira është se nisja e një bisede nuk është talent i lindur. Është një zakon që mësohet me ushtrim, si vozitja. Më poshtë janë pesë mënyra që funksionojnë në situata të ndryshme dhe një mendim për atë që ndodh në kokën tënde kur ngec.

1. Thuaj atë që të dy po e shohim

Nuk ka nevojë të shpikësh temë. Mjafton ta marrësh nga vendi ku jeni. Në një radhë te posta mund të thuash: „Duket se sot ka shumë njerëz.“ Në një seminar: „A e kuptove si e shpjegoi folësi pjesën e fundit?“ Këto fjali nuk janë interesante, dhe pikërisht kjo i bën të sigurta. Qëllimi është të hapësh derën, jo të bësh shfaqje.

2. Pyet për diçka që ai e di më mirë se ti

Njerëzve u pëlqen të flasin për gjëra që i njohin. Nëse ai ka një rrip kamere në qafë, pyete çfarë fotografon. Nëse mban një libër, pyete nëse ia vlen. Pyetja nuk ka pse të jetë e zgjuar, por duhet të jetë e vërtetë: duhet të të interesojë vërtet përgjigjja. Ndryshe tingëllon si pyetje e mësuar përmendësh.

3. Jep diçka të vogël për vete

Një bisedë nuk lind kur njëri pyet dhe tjetri përgjigjet; lind kur të dy shkëmbejnë. Pasi të të përgjigjet, shto një rresht për vete: „Unë këtu e njoh vetëm nusen, kështu që jam pak i humbur.“ Kjo e bën të qartë që nuk po e merr në pyetje dhe i jep atij diçka për t'u kapur. Shumë njerëz e njohin veten te një ndrojtje e vogël dhe shpesh të përgjigjen me një rrëfim të vetin.

4. Ndiqe fillin e tij, jo skenarin tënd

Gabimi më i zakonshëm është të kesh gati pyetjen e radhës dhe të mos dëgjosh përgjigjen. Dëgjo një fjalë që e thotë me kënaqësi, për shembull „sapo u ktheva nga Gjirokastra“, dhe pyet për atë. „Çfarë të ngeli më shumë në mend?“ është një pyetje që punon pothuajse kudo. Bisedat e mira ndërtohen nga detajet që ofron tjetri, jo nga lista që ke përgatitur.

5. Ki një mënyrë për të dalë me nder

Frika më e madhe është që do të ngecësh dhe nuk do të dish si të largohesh. Prandaj, vendos nga fillimi një mënyrë të butë për të përfunduar: „Ishte kënaqësi të flisja me ty, po shkoj të përshëndes dikë.“ Kur e di se mund të dalësh kur të duash, fillimi të duket shumë më pak i rëndë.

Çfarë ndodh në kokën tënde

Kur ngec para fjalës së parë, mendja të thotë se të gjithë po të vëzhgojnë. Në fakt, shumica janë të zënë me veten e tyre: me atë që do të thonë, me mënyrën si duken, me telefonin që duhet ta kontrollojnë. Askush nuk i mban mend fjalët e tua aq sa i mban mend ti.

Provo një ndryshim të vogël: në vend që të pyesësh „çfarë do të mendojë ai për mua?“, pyet „çfarë mund të mësoj prej tij?“. Ky ndryshim e zhvendos barrën. Nuk je më aktori që duhet të bëjë përshtypje, por dikush kurioz. Dhe kuriozitetit i duhet shumë pak guxim.

Një ushtrim për këtë javë

Mos prit një eveniment të madh. Zgjidh tri ditë këtë javë dhe thuaj një fjali të vogël një personi që nuk e njeh: në dyqan, në autobus, në kafene. Nuk është e nevojshme të dalë një bisedë e gjatë. Pas çdo here, vëre vetëm një gjë: sa keq shkoi në të vërtetë? Shumicën e herëve përgjigjja është: aspak.

Kështu frika mëson ngadalë se këto situata nuk janë rrezik. Pas pak javësh, ajo që dikur të dukej e tmerrshme do të bëhet gjë e zakonshme.

Kur biseda ngec në mes

Edhe pasi ta nisësh, mund të vijë një çast heshtjeje. Mos u tremb: heshtja prej disa sekondash është e zakonshme dhe nuk do të thotë se biseda ka vdekur. Merr frymë dhe kthehu te diçka që tha më parë: „Më the që të pëlqen të ecësh në mal. A ke një vend të preferuar?“ Kjo tregon se ke dëgjuar, dhe njerëzit e vlerësojnë këtë më shumë se çdo fjali të bukur.

Nëse biseda nuk shkon askund, nuk ke bërë gabim. Disa njerëz nuk kanë dëshirë të flasin atë ditë, dhe kjo nuk ka të bëjë me ty. Falënderoje dhe vazhdo. Njëra nga tre biseda që nis do të jetë e mirë, dhe vetëm kështu e zbulon cila.

Gjuha e trupit, pa teatër

Nuk ke nevojë të mësosh gjeste të stërvitura. Mjafton të jesh i arritshëm: ngrije shikimin nga telefoni, kthe trupin pak nga tjetri dhe buzëqesh kur i drejtohesh. Njerëzit e kuptojnë menjëherë nëse je i hapur apo i mbyllur, shumë përpara se të thuash një fjalë. Një shikim i qetë dhe një buzëqeshje e vogël bëjnë më shumë se çdo fjali e mirë, sepse tregojnë se je i sigurt që mund të flasësh.

Edhe toni ka rëndësi. Fol ngadalë dhe me zë të ulët, sepse nxitimi e zbulon nervozizmin. Nëse zëri të dridhet në fillim, mos u shqetëso: pas dy fjalive, trupi qetësohet vetë.

Libra dhe praktikë

Libra për komunikimin mund të të japin fjalor dhe ide, dhe në Sofia gjen përmbledhje të tilla që lexohen në pak minuta. Por aftësia mësohet me praktikë: një përmbledhje të tregon çfarë të provosh, ndërsa një tavolinë plot të panjohur të tregon se si ta bësh. Fillo me fjalinë më të vogël që ke.