Kur çdo përgjigje është „mirë“: gjashtë libra për gratë që duan të flasin më sinqerisht me veten

Pyetja që ka një përgjigje të gatshme

„Si je?“ „Mirë, e ti?“ Ky shkëmbim zgjat dy sekonda dhe e kemi bërë mijëra herë. Për shumë gra, „mirë“ është gjithashtu një mënyrë për të mos hapur një dosje: lodhja që mblidhet, inati që nuk ka vend, dëshirat që prisnin kohë më të përshtatshme. Nuk është gënjeshtër e madhe, është zakon, dhe zakonet e vogla na mbajnë larg nga pyetjet e mëdha. Pastaj një ditë e vëren se nuk e di më çfarë do vërtet.

Një libër nuk e zgjidh këtë. Por një libër i mirë mund të të japë fjalët që të mungojnë, dhe ndonjëherë kjo është hapi i parë. Më poshtë janë gjashtë zgjedhje, të ndara sipas asaj që të rëndon më shumë: lodhja, inati, vetmia dhe heshtja.

Kur je e lodhur dhe nuk ke më forcë të provosh asgjë

Burnout nga Emily dhe Amelia Nagoski. Dy motra shpjegojnë se stresi dhe shkaku i stresit nuk janë e njëjta gjë. Mund ta heqësh shkakun dhe trupi të mbetet në alarm. Libri të tregon si ta mbyllësh këtë cikël: lëvizje, gjumë, afrim me njerëz që të duan, një e qeshur e vërtetë. Është praktik, i thjeshtë dhe, më e rëndësishmja, nuk të thotë se problemi je ti.

Big Magic nga Elizabeth Gilbert. Autorja e Eat, Pray, Love shkruan për jetën krijuese pa dramën e artistit të munduar. Ajo mendon se kureshtja vlen më shumë se pasioni i madh dhe se mund të krijosh pa e bërë profesion. Është një libër i lehtë, për një grua që ka lënë mënjanë një hobi sepse „nuk është gjë e rëndësishme“: një punim dore që nuk e mbaroi, një ditar që nuk e hapi më, një këngë që e këndonte vetëm. Ai të thotë se ke të drejtë ta bësh edhe pa e shitur.

Kur inati ka ngecur diku

The Dance of Anger nga Harriet Lerner. Shumë prej nesh janë mësuar ta shohim inatin si diçka të pahijshme. Lerner e sheh si një sinjal: të thotë se diçka nuk është në rregull, se një kufi është kapërcyer ose se një nevojë mbetet pa përgjigje. Libri shqyrton se si inati ngulitet në marrëdhënie, në familje e në çift, dhe si mund ta shprehësh pa shpërthyer dhe pa e shtypur. Pjesa që të mbetet më shumë në mendje është ajo për modelet që përsëriten në shtëpi: kush i merr mbi vete pakënaqësitë e të gjithëve, kush qetëson, kush e mban paqen me çmimin e vet. Nëse e ke njohur veten në njërin prej këtyre roleve, këtu do të gjesh fjalët për ta thënë.

All About Love nga bell hooks. Autorja amerikane e shikon dashurinë jo si ndjenjë që të zë, por si praktikë: kujdes, ndershmëri, përkushtim, respekt. Kjo ide mund të të çlirojë nëse ke vite që e ngatërron dashurinë me sakrificën pa fund. Në disa çaste mund të të duket e ashpër, por ka një arsye.

Kur zëri yt është mësuar të heshtë

I Know Why the Caged Bird Sings nga Maya Angelou. Është pjesa e parë e kujtimeve të saj: fëmijëria në një qytet të vogël amerikan, përvoja e dhunës dhe periudha kur nuk fliste fare. Është e rëndë në disa vende, por e shkruar aq bukur sa nuk e le dot nga dora. Flet për një zë që humbet dhe kthehet, dhe të kujton se të folurit mund të mësohet sërish.

A Room of One's Own nga Virginia Woolf. Eseja e saj e famshme bën një pyetje që duket e thjeshtë: çfarë i duhet një gruaje që të shkruajë? Përgjigjja e saj nuk është talenti, por paraja, koha dhe një dhomë me çelës. Sot shumë gjëra kanë ndryshuar, por pyetja që të mbetet pas leximit vlen ende: çfarë është e imja në ditën time, vetëm e imja?

Si të lexosh që libri të mos mbetet në raft

Këta libra kanë një rrezik: lexon, ndihesh e kuptuar, mbyll kapakun dhe asgjë nuk ndryshon. Ndoshta nuk është faji yt, as i librit. Një libër jep një ide, jo një zakon. Disa mënyra të vogla për ta mbajtur gjallë:

• Merr vetëm një ide. Pas çdo kapitulli pyete veten: çfarë mund të provoj këtë javë? Vetëm një gjë, jo pesë.
• Thuaje me zë të lartë. Një shoqe, një motër ose një grup leximi. Ideja që e thua me zë bëhet më e qartë dhe më e vështirë për t'u harruar.
• Zëvendëso „mirë“ një herë në javë. Para një njeriu të besuar thuaj „jam e lodhur“ ose „më mërzit kjo“. Shiko çfarë ndodh. Zakonisht nuk ndodh asgjë e keqe.
• Lexo më pak, por më ngadalë. Një kapitull në ditë është më i dobishëm se një libër i tërë në një fundjavë, pastaj asgjë për tre muaj.

Një kujtesë e vogël

Libra si këta mund të të ndihmojnë të nisësh, por nuk zëvendësojnë një bisedë me një specialist kur lodhja ose trishtimi zgjasin shumë. Nëse ke muaj që nuk ndihesh mirë, flit me mjekun ose me një psikolog. Kjo nuk është dobësi, është kujdes. Libri mund të të bëjë shoqëri gjatë rrugës, por nuk duhet të jetë e vetmja ndihmë që ke, as masa me të cilën e gjykon veten.

Nëse nuk ke kohë për libra të plota, një përmbledhje në Sofia, kur ka për ndonjërin prej tyre, të jep idetë kryesore, që mund t'i lexosh në rrugë ose para gjumit. Shiko cili të flet më shumë dhe pastaj merr librin e plotë. Dhe herën tjetër që dikush të pyet „si je?“, mundohu t'i përgjigjesh me diçka më të saktë se „mirë“.