Libri ende ka shenjën në faqen 40: si të rikthehesh te leximi pas një pushimi të gjatë

Në komodinën e Besnikut ka një libër që e ka hapur për herë të fundit para tetë muajsh. Shënuesi qëndron te faqja 40. Çdo mbrëmje e shikon, mendon „sonte po e lexoj“, merr telefonin dhe e mbyll ditën me një orë ekran. Nuk është dembel. Është lodhur, ka pasur punë, dhe me kalimin e kohës libri ka filluar t'i duket si borxh.

Nëse e njeh këtë pamje, ky shkrim është për ty. Nuk ke humbur aftësinë për të lexuar. Ke humbur një ritëm, dhe ritmi rindërtohet.

Së pari, hiq fajin

Gjëja që e mban një njeri larg librit nuk është mungesa e vullnetit, por turpi i vogël që vjen kur e shikon librin e pambaruar. Çdo ditë që kalon, ai turp rritet, dhe libri bëhet më i vështirë për t'u hapur. Kështu një pushim i vogël shndërrohet në një pushim të gjatë.

Prandaj hapi i parë është një fjali që e thua me zë: „Kam pushuar, dhe tani po filloj nga e para.“ Nuk ka dënim, nuk ka llogari, nuk ka nevojë ta përfundosh librin e vjetër. Mund ta lësh në komodinë, mund ta fsheh në raft. Askush nuk po të vë nota.

Pse tani të duket më e vështirë

Ka disa arsye të zakonshme, dhe ia vlen t'i dallosh, sepse secila ka ilaçin e vet.

• Je i lodhur. Nëse e hap librin në orën njëmbëdhjetë të natës, pas një dite të gjatë, nuk e provon librin, por lodhjen tënde. Zhvendose leximin në një kohë kur mendja është më e freskët.
• Libri është i gabuar. Një libër i rëndë, i zgjedhur nga ambicia, mund ta mbajë një njeri larg leximit për muaj me radhë. Problemi shpesh është libri, jo ti.
• Telefoni është më afër se libri. Është e thjeshtë: ajo që është në dorë fiton. Nëse telefoni është në xhep dhe libri në dhomën tjetër, nuk ka garë.
• Mendja ka mësuar të kërcejë. Pas muajsh me lajme të shkurtra dhe mesazhe, një faqe e gjatë ndihet e ngadaltë. Kjo kalon, por kërkon disa ditë ushtrimi të butë.

Një plan për dy javë, pa ndonjë premtim të madh

Mos vendos „do të lexoj një libër në muaj“. Fillo me një synim aq të vogël sa të të duket qesharak.

Ditët 1–3: vetëm tri faqe

Tri faqe, jo më shumë, edhe nëse po të shkon mirë. Nëse ndalon në mes të fjalisë, mirë: nesër do ta kesh dëshirën të vazhdosh. Kjo është një teknikë e vjetër, e njohur nga ata që shkruajnë: ndalo kur ende ke diçka për të thënë.

Ditët 4–10: një kohë e caktuar

Zgjidh një moment që e ke tashmë: kafja e mëngjesit, udhëtimi me autobus, dhjetë minutat pas darkës. Lidhe leximin me të. Mateje me minuta, jo me faqe: dhjetë minuta janë të mjaftueshme. Libri e pret aty ku fillon ky moment, jo në çantë, jo në dhomën tjetër.

Ditët 11–14: lëre telefonin larg

Kur lexon, vëre telefonin në një dhomë tjetër, ose të paktën me ekranin poshtë dhe larg dorës. Nuk është dënim. Është mënyra më e lehtë për të mos u detyruar të luftosh me veten çdo dy minuta.

Zgjidh një libër që të bën të duash ta hapësh

Libri i kthimit nuk është libri që do të të bënte më të ditur. Është libri që do të të mbante gjallë deri në faqen tjetër. Disa kritere të thjeshta:

• Të jetë i shkurtër. Një libër me 150–200 faqe të jep një fund të vërtetë, dhe ndjesia e mbarimit është ajo që të duhet.
• Të jetë në një temë që të intereson sot, jo një temë që të interesonte para dhjetë vjetësh.
• Të ketë kapituj të shkurtër. Nëse çdo kapitull merr pesë minuta, mbyll një pjesë të plotë edhe në një ditë të ngjeshur.
• Të të pëlqejë që në faqet e para. Nëse pas dhjetë faqesh nuk të mban, merr një tjetër.

Kjo e fundit është e rëndësishme. Mund të braktisësh një libër pa faj. Libri nuk është provim; nëse të mërzit, ke të drejtë ta lësh, dhe të marrësh një tjetër. Njerëzit që lexojnë shumë e bëjnë këtë shpesh.

Kur koha është shumë e pakët

Ka javë kur edhe dhjetë minuta janë shumë. Në ato javë, mund ta mbash zakonin gjallë me një formë më të lehtë: përmbledhje të shkurtra, ose leximin me zë gjatë rrugës. Në Sofia, për shembull, mund të lexosh idetë kryesore të një libri në disa minuta, dhe të shohësh nëse ia vlen ta marrësh të plotë. Nuk e zëvendëson librin, por të kujton si ndihet kur e mbaron diçka, dhe kjo ndjesi të ndihmon të kthehesh te faqet e plota.

Kur një ditë del keq

Do të ketë ditë kur nuk lexon fare, dhe kjo nuk e prish asgjë. Rregulli është i thjeshtë: mos humb dy ditë me radhë. Një ditë e humbur është pushim, dy ditë fillojnë të bëhen zakon i ri. Nëse ke humbur një ditë, nesër lexo vetëm një faqe. Një faqe mjafton për ta mbajtur fillin të lidhur, dhe shpesh del që e lexon më shumë pa e vënë re.

Si e di që po funksionon

Nuk e di nga numri i faqeve. E di nga një shenjë tjetër: një mbrëmje, pa e planifikuar, e hap librin vetëm sepse do të dish çfarë ndodh më pas. Kur kjo të ndodhë, ke dalë nga pushimi. Deri atëherë, nëse ke lexuar tri faqe sot, ke bërë gjithçka që duhej.

Besniku e vendosi shënuesin në faqen 41 të enjten e kaluar. Libri i vjetër ende nuk është mbaruar, por tani ka një tjetër, më të hollë, që e mban me vete në çantë. Nuk është ende një lexues i madh. Por është një lexues që ka rifilluar, dhe kjo është pjesa që ka rëndësi.