Një aftësi e re në gjashtë javë: plani që të ndihmon ta çosh deri në fund

Drita e ka blerë kitarën në janar. Në shkurt qëndron e mbështetur pas murit, me pluhur mbi telat. Nuk i ka munguar dëshira, as talenti. I ka munguar një plan për javët e para, kur gjithçka duket e ngadaltë dhe gishtat nuk binden.

Shumica e aftësive të reja nuk mbyten nga vështirësia, por nga mënyra se si fillojnë. Pa një rrugë të qartë, çdo seancë bëhet pyetje: çfarë të bëj sot? Dhe kur pyetja është e hapur, një ditë e lodhur e mbyll shumë shpejt. Ky shkrim të jep një plan gjashtëjavor që mund ta përshtatësh me kitarën, gatimin, një gjuhë, kodin apo vizatimin.

Para se të nisësh: shkruaj një rezultat të vogël

Mos thuaj „dua të mësoj kitarë“. Thuaj „pas gjashtë javësh dua të luaj një këngë të plotë, të ngadaltë, nga fillimi në fund“. Një rezultat që mund ta shohësh dhe ta dëgjosh e bën progresin të prekshëm. Pa të, nuk ke se me çfarë ta krahasosh veten.

Zgjidh gjithashtu një kohë të caktuar. Njëzet minuta çdo ditë vlejnë më shumë se dy orë një herë në javë, sepse truri e merr aftësinë si zakon dhe jo si përpjekje të rastit.

Java 1: shiko hartën, pastaj mbaje vetëm një pjesë

Në fillim gjithçka duket e rëndësishme, dhe kjo të bën të lëvizësh pa drejtim. Kushtoji javës së parë një pyetjeje të vetme: cilat janë pesë gjërat që një fillestar duhet t'i dijë?

Lexo një libër hyrës, shiko një kurs të shkurtër ose pyet dikë që e di. Pastaj shkruaj listën e pesë gjërave dhe hidh poshtë gjithçka tjetër. Do të të duhet disiplinë për ta lënë mënjanë pjesën e mbetur, por pikërisht kjo të kursen javë të tëra.

Javët 2 dhe 3: bëje keq, por bëje çdo ditë

Këtu fillon pjesa e vështirë dhe e vërtetë. Do të bësh gabime, dhe do të duket sikur nuk përparon. Kjo është normale: përpjekja e parë për një gjë të re është gjithmonë e shëmtuar.

Rregulli i këtyre dy javëve është i thjeshtë: pa kërkesa për cilësi, vetëm për praktikë. Nëse mëson të gatuash, bëj çdo ditë një gjë të vogël, siç është një omëletë ose një supë. Nëse mëson një gjuhë, thuaj tri fjali me zë të lartë. Dhe pas çdo seance, shkruaj një rresht: çfarë shkoi dobët sot?

Ky rresht vlen shumë. Pas një jave, do të shohësh të njëjtat gabime që përsëriten, e atëherë e di ku të përqendrohesh.

Java 4: gjej pjesën që të prish dhe stërvite vetëm atë

Të gjithë kemi një pikë të dobët që na ngadalëson më shumë se çdo tjetër. Te kitara mund të jetë kalimi nga një akord te tjetri. Te një gjuhë, kuptimi i asaj që dëgjon. Te vizatimi, proporcionet.

Merr shënimet e dy javëve dhe gjej gabimin që përsëritet më shpesh. Atë javë bëje këtë pikë ushtrimin tënd kryesor. Luaje shumë ngadalë, përsërite shumë herë, ndaje në pjesë të vogla. Është e mërzitshme, dhe pikërisht ajo mërzi jep rezultat.

Java 5: zgjidh dikë që të shikon

Mund të mendosh se je gati vetëm kur ta dish gjithçka. Në fakt, vetëm kur t'i tregosh dikujt kupton çfarë di vërtet. Ia luan këngën një shoku, ia lexon një fjali në gjuhën e re një kolegu, ia tregon vizatimin një njeriu që të thotë të vërtetën.

Nuk ka nevojë për një mësues. Mjafton dikush që është gati të dëgjojë dhe të të thotë çfarë ka kuptuar. Ndonjëherë mjafton edhe një incizim që e shikon vetë: shumë gabime që nuk i ndien në çast duken qartë kur i shikon nga jashtë.

Java 6: përfundo rezultatin e vogël

Kthehu te fjalia që shkrove para fillimit. Luaje këngën e plotë, gatuaj vaktin e plotë, bëj bisedën e plotë. Mund të mos dalë mirë, dhe nuk ka rëndësi. Ke arritur diçka që gjashtë javë më parë nuk e bëje.

Pastaj shkruaj rezultatin e radhës, pak më të madh. Kjo është mënyra si ndërtohet një aftësi: jo me një sprint të vetëm, por me një varg hapash që secili të sjell në vendin ku bëhet i mundur tjetri.

Tre gjëra që e prishin planin

• Të ndërrosh metodë çdo javë. Një kurs i ri nuk zgjidh hutimin; shpesh e rrit. Qëndro me një rrugë deri në fund të gjashtë javëve.
• Të krahasohesh me ata që e bëjnë prej vitesh. Krahaso veten me veten e javës së shkuar.
• Të pritësh motivim. Motivimi vjen shpesh pasi ke filluar, jo para. Nëse ke caktuar kohën, fillo edhe kur nuk ke dëshirë dhe jepi vetes të drejtë të ndalosh pas pesë minutash. Shumë herë nuk do të ndalosh.

Si të dish nëse po përparon

Në javët e para progresi është i vogël dhe i fshehur, prandaj të duhen shenja të tjera, jo ndjenja e përgjithshme. Pyet veten tri gjëra në fund të çdo jave. A po e bëj më shpejt se javën e shkuar? A po bëj gabime të reja në vend të të vjetrave? A po e ndjej më pak të huaj?

Nëse përgjigjja është po te njëra prej tyre, je në rrugën e duhur, edhe kur nuk duket. Mbaje një fletore të vogël me këto përgjigje. Kur të vijë dita që mendon se nuk po ecën, hape dhe lexo javën e parë. Do të habitesh sa larg ke ardhur.

Edhe një gjë: lejo vetes një ditë pushimi në javë. Pushimi nuk e prish ritmin; shpesh e ndihmon mendjen ta ruajë atë që mësove.

Çfarë mund të të ndihmojë përveç praktikës

Për të kuptuar si funksionon të mësuarit vetë, ndihmon të lexosh për të. Në Sofia gjen përmbledhje librash për të mësuarit dhe zakonet që mund t'i lexosh në pak minuta, mes dy seancave stërvitjeje. Por libri nuk e zëvendëson praktikën: ai të tregon ku të shkosh, këmbët i vë ti.

Nëse e fillon planin sot, pas gjashtë javësh do të kesh më shumë se një aftësi të re. Do të kesh provën që di të mësosh, dhe kjo e bën aftësinë tjetër shumë më të lehtë për t'u nisur.