Shef pa bërtitur: si udhëheq kur nuk të pëlqen të jesh në qendër

Imagjino një ekip që ka një punë të vështirë përpara. Dikush flet më fort se të tjerët dhe u merr fjalën kolegëve. Dikush tjetër, në qoshe, dëgjon me kujdes, shkruan diçka dhe nuk thotë asgjë. Pyetja është: kush do të udhëheqë më mirë?

Përgjigjja e zakonshme është njeriu i parë. Por shpesh, ai që i zgjidh problemet është tjetri. Udhëheqja nuk është vëllimi i zërit. Është aftësia për t'i bërë njerëzit të punojnë mirë së bashku drejt një qëllimi. Dhe për këtë, qetësia mund të jetë një avantazh i vërtetë.

Po nëse je introvert, ose thjesht i qetë, dhe të duhet të udhëheqësh? Mos e kopjo stilin e atyre që flasin shumë. Mëso ta përdorësh atë që ke. Më poshtë janë pesë situata të zakonshme dhe mënyra si mund t'i përballosh.

1. Në mbledhje: flit më pak, por pyet më mirë

Mbledhja është terreni ku introvertët ndihen më të pambrojtur. Ata që flasin shpejt dominojnë, dhe ti ndihesh sikur duhet të konkurrosh. Mos e bëj. Roli yt si udhëheqës nuk është të flasësh më shumë se të tjerët, por të nxjerrësh më të mirën nga mendimet e tyre.

Përgatite mbledhjen paraprakisht. Shkruaj dy-tri pyetje që dëshiron t'i bësh dhe një përfundim me të cilin do ta mbyllësh. Gjatë mbledhjes, kur dikush ka folur shumë, thuaj: „Do ta dëgjoj edhe Arbenin dhe Majlindën, ata nuk kanë folur ende.“ Kjo sjell zëra që zakonisht humbasin. Një mbledhje e mirë ka dy ose tre pyetje të mira, jo shumë përgjigje të shpejta.

2. Ballë për ballë: aty ku je më i fortë

Shumë udhëheqës të qetë janë të shkëlqyer në biseda të vogla. Shfrytëzoje. Një takim i rregullt çdo javë ose dy, pesëmbëdhjetë deri në tridhjetë minuta, ka vlerë të madhe. Mos e përdor vetëm për raportim të punës. Pyet: çfarë po të pengon? Çfarë do të doje të bëje ndryshe? Çfarë të ka pëlqyer këtë javë?

Pastaj bëj gjënë më të vështirë: hesht. Kur dikush ndalon në mes të përgjigjes, mos e plotëso. Prit tre-katër sekonda. Shpesh pjesa më e rëndësishme vjen pikërisht pas asaj heshtjeje, kur personi vendos të thotë atë që me të vërtetë e mundon.

3. Kur duhet të marrësh një vendim: dëgjo, pastaj vendos

Udhëheqja e qetë nuk është udhëheqje pa vendime. Ka një ndryshim të madh midis „po dëgjoj para se të vendos“ dhe „nuk di çfarë të vendos“. I pari është forcë. I dyti është mungesë drejtimi.

Prandaj, vendos një afat. Thuaj hapur: „Do t'i dëgjoj mendimet deri të enjten. Të premten do të them çfarë kemi vendosur dhe pse.“ Kështu ekipi e di se zëri i tij ka peshë, por edhe e di se do të ketë një përfundim. Njerëzit e pranojnë më lehtë një vendim që nuk e pëlqejnë kur janë dëgjuar, sesa një që u ka rënë befas mbi kokë.

4. Në konflikt: qetësia nuk është shmangie

Një gabim i zakonshëm te njerëzit e qetë është të presin që konflikti të kalojë vetë. Zakonisht nuk kalon; thjesht fshihet dhe rritet. Nëse dy kolegë janë në luftë të heshtur, ti duhet të ndërhysh.

Avantazhi yt është se nuk ngrihesh në zë. Takoji veçmas, dëgjoji pa i ndërprerë, përmbledhi çfarë ke dëgjuar me fjalët e tua dhe pyet: „A e kam kuptuar saktë?“ Vetëm pastaj propozo një hap. Kur njerëzit ndihen të dëgjuar, shumica e konflikteve zbuten përpara se të kërkojnë zgjidhje. Dhe ti, që nuk e ke zakon të bërtasësh, bëhesh pikërisht personi që të dyja palët duan ta kenë si ndërmjetës.

5. Dukshmëria: mos u fshih, por zgjidh mënyrën

Këtu introvertët zakonisht humbasin. Punën e bëjnë mirë, por askush nuk e di. Udhëheqja kërkon pak dukshmëri, jo shfaqje. Nuk të duhet të flasësh në çdo takim. Të duhet që njerëzit të kuptojnë çfarë po bën ekipi yt dhe çfarë ka arritur.

Zgjidh formatet që të përshtaten. Një email i shkurtër javor me tri pika. Një dokument i qartë me rezultatet. Një bisedë me eprorin tënd çdo muaj. Dhe një gjë shumë e rëndësishme: jepua meritën të tjerëve duke i përmendur me emër. „Kjo ishte ideja e Erisës“ nuk të kushton asgjë dhe e ndërton besimin më shpejt se çdo fjalim.

Mbaji forcat: udhëheqja lodh më shumë se sa duket

Ka një gjë që shpesh e harrojnë ata që udhëheqin pa zhurmë: një ditë plot takime e lodh njeriun e qetë më shumë se një ditë pune e vetme. Kjo nuk është dobësi, por mënyra si funksionon energjia e tij. Prandaj planifikoje ditën me mend. Mos vër katër takime radhazi. Lër dhjetë minuta bosh midis tyre për një shëtitje të shkurtër ose për të shënuar çfarë mbeti pezull. Rezervo një orë në javë, pa takime, për punën që kërkon përqendrim.

Nëse ekipi të sheh të lodhur dhe të tërhequr, mund ta marrë për ftohtësi. Thuaj hapur: „Pas takimeve të gjata kam nevojë për pak qetësi, por jam gjithmonë këtu nëse të duhet diçka.“ Një fjali e tillë e shpëton marrëdhënien nga keqkuptimet e vogla.

Çfarë mund të marrësh nga librat

Susan Cain te Quiet e trajton natyrën e qetë si një formë force dhe jo si mangësi. Libri nuk është vetëm për udhëheqjen, por të ndihmon ta shohësh temperamentin tënd me më pak faj. Në Sofia mund ta gjesh në formë të përmbledhur, nëse do t'i lexosh idetë kryesore para se ta lexosh të plotë.

Një mendim i fundit: mos e ngatërro qetësinë me pasivitetin. Udhëheqësi i qetë ka drejtim, vë kërkesa të qarta, nuk toleron sjelljet e këqija dhe merr përgjegjësi. Ndryshimi është vetëm te mënyra: më pak zhurmë, më shumë vëmendje.

Një ushtrim për javën e ardhshme

• Para mbledhjes tjetër, shkruaj dy pyetje që do t'i bësh.
• Në një bisedë ballë për ballë, prit tre sekonda para se të flasësh pas çdo përgjigjeje.
• Përmend publikisht një gjë që një koleg e ka bërë mirë.

Asnjëra nga këto nuk kërkon të ndryshosh karakterin. Kërkojnë vetëm ta përdorësh siç është.