Si të bëhesh njeri me të cilin duan të flasin të tjerët

Në një darkë me miq, Ilir tregon për udhëtimin e tij me gjithë detajet: hotelin, çmimin, radhën në aeroport. Pas dhjetë minutash, të gjithë shikojnë telefonat. Pak më tutje, Mirela pyet një të ftuar të ri: „Si e zgjodhe këtë punë?“ Dhe brenda pak çastesh, gjysma e tavolinës është kthyer drejt tyre.

Mirela nuk është më e bukur, as më e zëshme se Ilir. Ajo thjesht është e interesuar, dhe kjo shihet. Kjo është ideja e këtij shkrimi: njeriu interesant nuk është ai që ka më shumë për të treguar, por ai që ka më shumë kuriozitet, dhe ia bën tjetrit të qartë se fjalët e tij kanë peshë.

Fillo me një gjë që duket e kundërt

Njerëzit që përpiqen shumë të duken interesantë zakonisht e arrijnë të kundërtën. Kush e drejton çdo bisedë te vetja, kush i përmend me kujdes arritjet e tij, kush ka një histori gati për çdo temë, bëhet i parashikueshëm brenda një ore. Të tjerët e ndiejnë se po luhet një rol dhe tërhiqen.

Prandaj mos nis me pyetjen „çfarë të them që të duket mirë?“. Nis me „çfarë dua të mësoj nga ky njeri?“. Kjo e vetme e ndryshon gjithë bisedën.

Ushqeje mendjen me më shumë se një lloj ushqimi

Nëse lexon çdo ditë të njëjtat faqe, ndjek të njëjtat llogari dhe flet me të njëjtët njerëz, do të mendosh si ata. Nuk ka asgjë të keqe në këtë, por nuk ke shumë për t'i dhënë dikujt që mendon njëlloj.

Një zgjidhje e thjeshtë është të ndërtosh një „dietë“ të larmishme. Pak histori, pak shkencë, një roman, një temë që nuk e kupton fare. Nuk bëhesh ekspert në asgjë, por fiton diçka më të vlefshme: një pikë takimi me pothuajse çdo njeri që do të takosh. Kur një koleg flet për orbitat e planetëve, ti mund të kujtosh një libër që ke lexuar dhe të bësh një pyetje të mirë, dhe kjo mjafton.

Nëse nuk ke kohë për libra të plotë, përmbledhjet janë një mënyrë e mirë për të provuar tema të reja. Në Sofia mund të hapësh një libër psikologjie sot dhe një për historinë e parave nesër, në pak minuta secilin. Nëse një temë të kap, më pas e kërkon librin e plotë.

Bëj pyetjen e dytë

Shumica e bisedave vdesin te pyetja e parë. „Çfarë bën?“ — „Jam inxhinier.“ — „Ahaa, mirë.“ Dhe heshtje.

Pyetja e dytë është ajo që e hap derën. Pas „jam inxhinier“, pyet: „Ç'është pjesa që të pëlqen më shumë?“ ose „Çfarë të befasoi kur e nise?“ Këto pyetje nuk kanë përgjigje të gatshme, kështu që njeriu duhet të mendojë, dhe aty fillon biseda e vërtetë.

• Pyet për arsyen, jo vetëm për faktin: „Pse e zgjodhe këtë?“
• Pyet për një moment konkret: „Më trego një ditë që të kujtohet mirë.“
• Kthehu te një detaj që e tha vetë personi, jo te ai që të interesonte ty.

Tregoji edhe gabimet

Një histori ku gjithçka shkon mirë harrohet shpejt. Një histori ku ke gabuar ti, ke humbur rrugën, ose je tallur me veten, e mban mend gjithkush. Nuk është fjala për ta zmadhuar dobësinë, por për të qenë i sinqertë.

Provo këtë: kujto diçka që ke provuar këtë vit dhe nuk të ka dalë. Mund ta tregosh me tre fjali të qeta, pa u justifikuar? Shpesh kjo është pjesa që dëgjohet me më shumë vëmendje, sepse të tjerët e njohin veten brenda saj.

Lidh gjëra që nuk duken të lidhura

Njerëzit më të këndshëm shpesh janë ata që të thonë: „Kjo më kujton diçka krejt tjetër...“ dhe krahasimi funksionon. Një mjeshtër i gatimit të shpjegon durimin me një shembull nga byreku, një i moshuar i fshatit të shpjegon tregun me një proverb.

Kjo nuk është talent i lindur. Vjen nga fakti që ke parë gjëra të ndryshme dhe i ke lënë mendjes kohë t'i përzierë. Mbaj një fletore të vogël ose një shënim në telefon, dhe shkruaj çdo gjë që të bën përshtypje: një fjalë, një fakt, një pyetje. Pas disa javësh do të habitesh sa ke mbledhur.

Lejo veten të mos dish

Një shenjë e sigurt e njeriut interesant është se thotë pa frikë „nuk e di“. Kush shtiret se di gjithçka, e mbyll bisedën; kush pranon se nuk di, e hap. „Nuk e kam idenë, shpjegoma ti“ është një nga fjalitë më të mira që mund t'i thuash dikujt që flet me pasion për punën e tij. Ai do të të flasë me kënaqësi, dhe ti do të dalësh nga biseda më i pasur.

Dëgjo me të vërtetë

Dëgjimi është pjesa që njerëzit e nënvlerësojnë më shumë. Shumë prej nesh dëgjojnë vetëm për të gjetur çastin kur mund të flasin. Kur dëgjon vërtet, mban syrin te personi, nuk e kontrollon telefonin, e përsërit me fjalët e tua atë që tha ai para se të përgjigjesh.

Ky zakon është i vogël, por ndryshon mënyrën si të shohin të tjerët. Njerëzit nuk e harrojnë dot atë që i ka dëgjuar vërtet.

Një javë provë

Nuk ka nevojë të ndryshosh karakterin. Provo vetëm një javë:

1. Dy herë në ditë, bëj një pyetje të dytë në një bisedë ku zakonisht biseda do të ndalonte aty.
2. Lexo ose dëgjo një gjë për një temë që nuk e ke prekur kurrë.
3. Shkruaj në fletore tri gjëra që të bënë përshtypje.
4. Një herë gjatë javës, trego një histori ku nuk del heroi.

Në fund të javës do ta ndiesh dallimin, jo sepse je bërë ndryshe, por sepse ke nisur të kesh më shumë për të dhënë dhe më shumë për të marrë. Interesant bëhesh duke qenë i interesuar.